Η νεοελληνική ποίηση στον 20ό αιώνα: ομιλία του Ντ. Χριστιανόπουλου

Στη συγκεκριμένη ομιλία ο θεσσαλονικιός ποιητής και κριτικός Ντίνος Χριστιανόπουλος κάνει μια σύντομη επισκόπηση της νεοελληνικής ποίησης του 20ου αιώνα. Αναφέρεται στα σημαντικότερα ποιητικά ρεύματα, τους κυριότερους εκπροσώπους καθώς και στα βασικότερα προβλήματα που αντιμετώπισαν. Η ομιλία δεν είναι πρόσφατη: πραγματοποιήθηκε τον Μάιο του 2000 στην Πάτρα. Σε αυτήν τη διεύθυνση μπορείτε να δείτε το βίντεο στο YouTube.

Επειδή η ομιλία είναι μεγάλη (πάνω από μιάμιση ώρα) και επειδή πιστεύω ότι αξίζει τον κόπο να έχει υπόψη του ο ενδιαφερόμενος την οπτική του Χριστιανόπουλου, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θεωρώ πλήρη και απολύτως αντικειμενική την ανάλυσή του, απομαγνητοφώνησα το βασικά σημεία της ομιλίας για τους βιαστικούς. Νομίζω όμως ότι είναι καλύτερο να απολαύσει κανείς την ομιλία στο βίντεο -ο Χριστιανόπουλος έχει έναν εντελώς ιδιαίτερο τρόπο να μιλά για πράγματα που τον απασχολούν. Τόνισα τους κύριους άξονες, ενώ σε αγκύλες πρόσθεσα μερικά επεξηγηματικά σχόλια.

Οδυσσέας Ελύτης, Το Άξιον Εστί

 Στο Άξιον Εστί (1959) ο Ελύτης πέτυχε να συνταιριάσει αρμονικά την ελληνική φύση και παράδοση με την ιστορία. Ο τίτλος Άξιον Εστί προέρχεται από τον επιτάφιο ύμνο της Μεγάλης Παρασκευής («Άξιον εστί μεγαλύνειν σε τον Ζωοδότην…»), είναι όμως και το όνομα μιας εικόνας της Παναγίας στο Άγιο Όρος. […]

Η ποιητική σύνθεση έχει τριαδική υπόσταση και διαιρείται σε τρία μέρη: «Η Γένεσις», «Τα Πάθη», «Δοξαστικόν». Το πρώτο μέρος («Η Γένεσις») αποτελείται από επτά Ύμνους, που αντιστοιχούν στις επτά μέρες της δημιουργίας του κόσμου […]. Το δεύτερο μέρος («Τα Πάθη») απαρτίζεται από Ψαλμούς, Ωδές (άσματα) και Αναγνώσματα […]. Οι Ψαλμοί ακολουθούν το πρότυπο των βυζαντινών τροπαρίων και των Ψαλμών του Δαυίδ[1].