 |
| Το θέατρο του Διονύσου, όπου συνεδρίαζε η Εκκλησία του Δήμου κατά τον 4ο αιώνα π.Χ. [πηγή: ιστοσελίδα Ιδρύματος Μείζονος Ελληνισμού] |
Κεφάλαιο 37
| Αρχαίο κείμενο | Μετάφραση |
| Χρώμεθα γὰρ πολιτείᾳ | Τὸ πολίτευμα ποὺ ἔχομε |
| οὐ ζηλούσῃ τοὺς νόμους τῶν πέλας, | σὲ τίποτε δὲν ἀντιγράφει τὰ ξένα πολιτεύματα. |
| αὐτοὶ δὲ ὄντες παράδειγμα μᾶλλον τισὶν | Ἀντίθετα, εἴμαστε πολὺ περισσότερο ἐμεῖς παράδειγμα γιὰ τοὺς ἄλλους |
| ἢ μιμούμενοι ἑτέρους. | παρὰ μιμητὲς τους. |
| καὶ ὄνομα μὲν δημοκρατία κέκληται | Τὸ πολίτευμά μας λέγεται Δημοκρατία, |
| διὰ τὸ μὴ οἰκεῖν ἐς ὀλίγους ἀλλ' ἐς πλείονας· | ἐπειδὴ τὴν ἐξουσία δὲν τὴν ἀσκοῦν λίγοι πολίτες, ἀλλὰ ὅλος ὁ λαός. |
| μέτεστι δὲ πᾶσι τὸ ἴσον, | Ὅλοι οἱ πολίτες εἶναι ἴσοι |
| κατὰ μὲν τοὺς νόμους πρὸς τὰ ἴδια διάφορα | μπροστὰ στὸν νόμο γιὰ τὶς ἰδιωτικές τους διαφορές. |
| κατὰ δὲ τὴν ἀξίωσιν, προτιμᾶται ἐς τὰ κοινὰ | Γιὰ τὰ δημόσια ἀξιώματα προτιμῶνται |
| ὡς ἕκαστος ἔν τῳ εὐδοκιμεῖ, | ἐκεῖνοι ποὺ εἶναι ἱκανοὶ |
| οὐκ ἀπὸ μέρους τὸ πλέον ἢ ἀπ' ἀρετῆς, | καὶ τὰ ἀξίζουν καὶ ὄχι ἐκεῖνοι ποὺ ἀνήκουν σὲ μιὰ ὁρισμένη τάξη. |
| οὐδ' αὖ κατὰ πενίαν, κεκώλυται ἀφανείᾳ ἀξιώματος, | Κανείς, ἄν τύχη καὶ δὲν ἔχει κοινωνικὴ θέση ἤ ἄν εἶναι φτωχός, δὲν ἒμποδίζεται γι' αυτὸ νὰ ὑπηρετήση τὴν πολιτεία |
| ἔχων γέ δρᾶσαι τι ἀγαθὸν τὴν πόλιν. | ἄν ἔχη κάτι ἄξιο νὰ προσφέρη. |
| ἐλευθέρως δὲ τά τε πρὸς τὸ κοινὸν πολιτεύομεν | Στὴ δημόσια ζωὴ μας εἴμαστε ἐλεύθεροι, |
| καὶ ἐς τὴν ὑποψίαν πρὸς ἀλλήλους τῶν καθ' ἡμέραν ἐπιτηδευμάτων, | ἀλλὰ καὶ στὶς καθημερινὲς μας σχέσεις δὲν ὑποβλέπομε ὁ ἕνας τὸν ἄλλο, |
| οὐ δι' ὀργῆς τὸν πέλας ἔχοντες, | δὲν θυμώνομε μὲ τὸν γείτονά μας |
| εἰ καθ' ἡδονήν τι δρᾷ, | ἄν διασκεδάζη |
| οὐδὲ προστιθέμενοι ἀχθηδόνας τῇ ὄψει. | καὶ δὲν τοῦ δείχνομε ὄψη πειραγμένου |
| ἀζημίους μέν, λυπηρὰς δὲ | πού, ἄν ἴσως δὲν τὸν βλάφτη, ὅμως τὸν στενοχωρεί. |
| προσομιλοῦντες ἀνεπαχθῶς δὲ τὰ ἴδια | Ἄν, ὡστόσο, ἡ αυστηρότητα λείπη ἀπὸ τὴν καθημερινή μας ζωή, |
| τὰ δημόσια οὐ παρανομοῦμεν διὰ δέος μάλιστα, | στὰ δημόσια πράγματα, ἀπὸ ἐσωτερικὸ σεβασμό, δὲν παρανομοῦμε. |
| ἀκροάσει τῶν τε αἰεὶ ὄντων ἐν ἀρχῇ καὶ τῶν νόμων, | Σεβόμαστε τοὺς ἄρχοντες, πειθαρχοῦμε στοὺς νόμους, |
| καὶ μάλιστα αὐτῶν ὅσοι τε κεῖνται ἐπ' ὠφελίᾳ τῶν ἀδικουμένων | καί, μάλιστα, σὲ ὅσους ἔχουν γίνει γιὰ νὰ προστατεύουν τοὺς ἀδυνάτους |
| καὶ ὅσοι ἄγραφοι ὄντες | καὶ ὅσους πού, ἄν καὶ ἄγραφοι, |
| αἰσχύνην ὁμολογουμένην φέρουσιν. | εἶναι ντροπὴ νὰ τοὺς παραβαίνει κανείς. |
Μετάφραση Άγγελου Βλάχου από το βιβλίο Θουκυδίδη Περικλέους Επιτάφιος, Γ΄ Γενικού Λυκείου,
ΥΠΑΙΘ, ΙΤΥΕ Διόφαντος
